8/7/2006 - ...

Dostum,

Kayiplari, gitmeleri, haksizliklari hep konusuyoruz yaziyoruz ama boyle birden bire carpiyo iste insanin yuzune hayat. Tum soylenenler, sozde hayatin acimasizligina karsi tum savunmamiz hepsi bombos, icim bombos. Neden hala safca hayatin adil olmasi gerektigine inaniyorum bilmem, hergun her saniye aksini kanitlarken.Yarin o "son yolculuk"ta benim gozyaslarimi da paylas herkesle olur mu?

8/7/2006 -

6/6/2006 - Simdiki zaman

Budist bir arkadasimla konusuyordum,

Ilgimi cekti soyledikleri;

Dedi ki biz insanlar hep herseyin kalici ve ayni olmasini bekliyoruz, insanlarin, icinde bulundugumuz hayatin degiskenligini kabul edemiyoruz, oysa degisim her an. Belki beklentilerimiz olmasa bu kadar aci da cekmeyecigiz hayat karsisinda.

Ustelik mutlulugun sonsuz olmasini, acinin aninda gecmesini diliyoruz, boyle olmayinca da acimiz buyuyor, oysa oyle degil degil dunya...

Hakli belki... O kadar cok zaman geciyor ki herseyin nasil olmasi "gerektigi"ni dusunurken, unutuyoruz varolmayi...

31/5/2006 - istanbul ozlemim costu yine...

29/5/2006 -

29/5/2006 - Fal

Kahve surdum ocaga, okudugum kitabin karakterine ozenip. Kendimle basbasaligin pazari gelmis yine. Tum istanbul uykuda, burdaysa gunessiz bi yari aydinlik, icimdeki sikintidan kacis yok yine. Filmleri gecip kitaplara koyuldum, fazla uzaga gidememisim. Telvesine vardigimda bilincsizce kapamisim fincanimi, parlak gelecegimi kendime okuyabilirim umuduyla. Yollar gorunecek belli, uzun uzun yollar, nereye gidecegi belirsiz. Fincanin dibi kara, yuregim kabarmis ne de olsa, uzun uzun bakip bulamayacagim sikintimin nedenini kahve zerreciklerinde. Bir yani bembeyaz kalmis fincanin aydinligin habercisi, umudum olacak. Butun gelecek hapsolmus iste orda, karanliklar, aydinliklar ve hep yollar uzun uzun... Benden iceri... Benden disari... Var mi bi gelip fincani acacak?

28/5/2006 - ... IV

Dostum,

Galiba bende senin kadar keyifsizim bu gece...

bu sagnak icimde mi disarda mi kestiremiyorum artik.

26/5/2006 - serefe

sozcukleri geride birakti yasamlar

sadece acilar miydi sahit yalnizliga

birbirlerinin yasamlarina degmemeye

ustaca ozen gosterek

gecip gitti kalabaliklar

aliskindilar

merakla doldu,

heyecanla doldu

sigmadi tasiverdi

yine boguldu kendinde...

yk

25/5/2006 - murekkebi ucmus mektuplar III

Dostum,

Bir kac gun ugrayamadim kusuruma bakma... Bir suru yasami sigdirma telasindayim. Istanbul hayati yavas yavas siziyo yine kanima, duyduklarim, dost aile sohbetleri derken... Ote yandan burasi da tenime yapistikca yapismakta... Dun o kucucuk odada 6 ayri ulkeyeye yolculuk ettim. Nasil yorulmusum, tutulmus tum bedenim caresizlige, korkuya, hayal kirikligina tanik olurken... Gercekle olmayani ayiran cizgiyi aradim gozlerimi kisip, hala zaman zaman oyle silik ki...

Senin kadar kolay kelimelere dokemiyorum kendi arayisimi, oyle baska bedenlere soyunuyorum ki yabancilar birbirlerine... Suskunlugum ondan, yoksa kaybolmuyorum bi yere biliyorsun...

Yazdiklarin yarim yarimsa bile tamami icinde ne de olsa, dogum cogu zaman aciyla beraber...

Ben seni zamanin ellerine biraktim, hergun yeni birileri dolasiyo yazdiklarinin dunyasinda, burdan aradigin neydi bilmiyorum ama guzel seyler bulduklarin... sahnede ciplak olmak kolay, onemli olan perde kapanip oyuncuyla seyirci karistiginda ciplak olabilemek...

Merak etmeliymisim, neresi yerim kralliginda, oyle diyorsun... Sanirim omzunda ufak bi golge...

Kamyon maceralarina tek diyecegim,

Kendine dikkat et

Sen bana lazimsin...

yk